Ludzie. Ludzie nie są źli, a przynajmniej z pozoru. Na pierwszy rzut oka wydają się być sympatyczni. Faktycznie niektórzy tacy pozostają a inni.. no cóż, najzwyczajniej okazują się fałszywi, dwulicowi i po prostu nie do zniesienia. Nawet jeśli kogoś się lubi można zacząć darzyć bo nienawiścią, tak samo w drugą stronę. Najgorzej jeśli trzeba spędzać kolejny rok, już 8 na przykład, z tymi samymi ludźmi w jednej grupie. Nie było by tak źle gdyby nie to, że to właśnie oni zniszczyli cię najbardziej. Zniszczyli ci psychikę. Wszystko. A mimo to nadal udają, że Cię lubią i są dla Ciebie mili. Jak gdyby nigdy nic się nie stało. Piszą do Ciebie tylko gdy czegoś chcą. Tak samo większość z tobą rozmawia tylko gdy czegoś potrzebuje. To jest okropne.. Gnijesz wśród nich i nie możesz się z tego uwolnić. Chociaż chcesz... Nie możesz. Miałeś wokół siebie tylu przyjaciół, wychodziłeś codziennie na dwór, bawiłeś się, byłeś szczęśliwy. A teraz? Teraz nie masz nic. Siedzisz w domu całymi dniami, nawet nie masz siły się uczyć, nawet łzy nie chcą lecieć. Ludzie niszczą ludzi. Nie tylko inni nas ale my również ich niszczymy. Czasem nieświadomie. Ale jednak. Potem wszystko się nagle normuje, niby jest wszystko dobrze. A ty? Nadal czujesz, że coś jest nie tak. Jest ci z tym źle. Pragniesz odciąć się od tych osób. Nie potrafisz. Czasem zostaje już w głowie jedno rozwiązanie. Nie jesteś w stanie tego zrobić. Wiesz, że nie możesz zostawić niektórych osób. Nie chcesz aby cierpieli.
Ale co w takiej sytuacji trzeba zrobić? Nie wiem, ale chciałabym wiedzieć.
"Przez te wszystkie lata dowiedziałam się, że czasem odpycham ludzi tylko dlatego, żeby nas przyciągnęli. Chcemy, żeby do nas przyszli, powiedzieli, że o nas nie zapomnieli. Chcemy, żeby udowodnili nam, jak bardzo im na nas zależy. Chcemy, żeby walcząc o nas, dowiedli swojej miłości."
-Darien Gee
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz